Twedde waek ván jannewari
Hôrs-däörp, twedde waek ván jannewari 2012
Half elf, de iêsbaan is aop en de jeugd schátst d’r ál loestig op los. De miëste draeje rundjes, ma heej en dao wuurdt ok ál ‘nen axel of ‘ne lutz geprobeerd. Ok beej de Lange waere de iërste loetse geserveerd.
Gräötse elders staon nevve de baan te kiêke. Ze wille gaer getuge ziên ván de vorderinge ván ‘r blage. Oonderhand praote ze same wát ovver ’t waer: ’t wil ma ni wintere dit jaor. Jao, iëne kiêr wát nâchvors. Ma dank zij ’t zaltzekske ván de gemaent, zäörgde dát ni vur probleme.
Op ’t gemaentehoês is d’n burgemeister is in ovverleg met de wethouwer. Drie kiêr raoje wao ’t ovver giët. “D’r wuurdt vul gezanikt ovver ’t neej afvalsysteem”, merkt d’n burgemeister op. De wethouwer reageert ni, ma speult gedachteloos wát met ’t thiëzekske. Wát zulle we vanaovend ’s aete? Iets zoonder petatte, wânt ‘t greun bekske is zo good as vol, dao kán gen schaal miêr beej. Of ‘ne pizza hale? Ma ja, da zitte wer met die doës die ni beej ’t ald pepeer móg. “Sorry, meniër d’n burgemeister, wát zagte geej krek?” “Dát d’r vul wuurdt geëmmerd ovver ’t afvalsysteem”.
De pastoër is bezig met de teikening vur zien daakkapel. Oonderhând daenkt ie ves án ziene praek ván zóndág: zal ie ánsloête op ’t evangelie ovver de “meensevisser” of zal ie ’t hebben ovver Sint Vincentius, de patroënheilige ván de wiênbore, kunde ’n schon verhaal ovver halde: water in wiën verandere kós d’r ma iëne, wiên in water verandere kunne we allemaol. Vincentius is trouwes ok de patroênheilige ván de daakdekkers. Bè, daenkt de pastoêr, dán bin ik toch wer terug beej mien daakkapel.
D’n iêsmeister kiekt op de kalender: nag ’n waek en da zit ‘t d’r ál wer op vur ‘n jaor. De drie waeke zien wer vurbeej gevlaoge. En ’t is allemaol gladjes verloëpe. Heej spitst zich al wer op volgend jaor.
En oonderhand, beej de Lange in de g(r)ats …
Zaoterdág 21 jannewari um 11 ovver 8 (20.11 oor) kunde beej (vurhin) de Vlies kome kiêke hoe dit afluüpt.
Iërste waek ván jannewari
Hôrs-däörp, iërste waek ván jannewari 2012
’n Waterig zunke schient ovver de iêsbaan. D’n iêsmeister kiekt tevreje roond: de baan leet d’r wer blinkend beej en zuut d’r oêtnudigend oêt. “Dát heb ik toch wer schon gedaon, laot de jeugd ma kome”. Heej luüpt de kantine i en pekt zich ‘ne baeker heite wiên.Vánoêt zien kamer op ’t gemaentehoês kiekt ok d’n burgemeister oêt op de iësbaan. Toch ’n schon initiatief gewes, twië jaor geleje. Ma drek efkes afsprake vâslegge vur eind ván dit jaor. Dees baan wil ie wál halde. Heej belt de wethouwer.
Boête loëpe de echtpare aerm in aerm: de fiëstdaag zitte d’rop, maerge wer werke, ma vándaag nag efkes same neuze in d’n oêtverkoëp. ‘ne Ruutjesbloes vur eum vur ma € 6,00, dao kunde ‘m toch ni vur laote ligge? En kiek dao, dát kledje, afgepriest ván € 89,– nao € 49,–. Precies de kleur ván de laarsjes die ze net vur de fiëstdaag gekocht haet.
Meniër pastoêr is ok ál vroeg op paad. Heej mot op ’t gemaentehoês zien um te melde, dát heej ’n daakkapel lut bouwe. Op de pastorie. Dao hedde teggewaorig gen vergunning miër vur nudig, ma ge mot ’t wál melde. Wâch, wát deut ie nou? Heej duikt ok de kantine i. Din haet de wiên geraoke. As ie ma räöstig a deut: heej kán gen maot halde.
Langzamerhând keumt d’r wát miër bedriêvigheid in däörp. De jeugd zet de fietse tegge de moor en luüpt hiël stoer met de schátse um de nek richting iësbaan. Schon um te zeen: as d’r ’n bitje sniëj háj gelaege, háj ’t zoë ’n Anton Piecktafereel kunne ziên. Op ’n baenkske binge ze de schátse oonder en gaon da vurzichtig ’t iês op. D’n iësmeister zuüt hoe de iërste krasse op zien baan kome, meniër pastoêr luüpt door nao ’t gemaenthoês, d’n burgemeister nimt de vergunninge door, de echtpare staon nag te steggele ovver dát vesje, dát eigelijk zao good pest beej dát kledje ván € 49,–. En de jeugd draejt zien rundjes op ’t iês. Op twië nao, die schete de gats i beej de Lange.
